Het opknapproject (1)

Tijdens de reis kreeg ik het aanbod van Jacques en Gerda om mijn motor achterin hun auto terug te laten verschepen naar Antwerpen. Met name richting het einde van de trip, toen het motortje steeds meer moeite met fatsoenlijk lopen kreeg, werd dit aanbod met de kilometer aantrekkelijker. Vanuit Dakar moesten we immers nog door naar Banjul, Gambia en ik had het bange vermoeden dat dat a brigde too far zou zijn voor mij en/of het machientje. De motor achterin de auto plaatsen en in Dakar achter laten leek me derhalve de beste optie en zo het geschiedde. Helaas werd in de haven de wagen nog even grondig doorzocht en van de nodige spullen ontdaan, zo ook van mijn motorjas- en handschoenen. Je vraagt je af wat iemand in een land waar de gemiddelde temperatuur dagelijks boven de 30 graden ligt met een dikke, zwarte jas moet maar afijn, TIA.

Enige tijd later stond de motor thuis weer in de schuur. Het zandstralen in de woestijn gecombineerd met zout zeewater op de laatste dag over het stand hadden het apparaat geen goed gedaan.. De nodige roestvorming had reeds plaatsgevonden en uit zo ongeveer ieder onderdeel kwam nog een kuubje Saharazand. Tijd om het hele ding uit elkaar te halen, onderdelen schoon te maken, waar nodig te repareren en weer te assembleren. Geen overbodige bezigheid; in het frame bleek een flinke scheur te zitten. Dit was gelukkig snel gelast bij garage Peter waarna het opbouwen weer kon beginnen. Inmiddels zitten de meest cruciale onderdelen weer op hun plaats en kan eindelijk weer gestart worden. Zou ‘ie het nog doen?